Delen

Airbnb, Peerby, BlaBlaCar, GoBoat, Uber en Car2Go. De laatste jaren maakten we kennis met initiatieven in de deeleconomie, en delen we gebruiksvoorwerpen en diensten in plaats van dat we het aanschaffen. Maar wat houdt dit nu eigenlijk in? En ís sharing wel daadwerkelijk caring?

De deeleconomie

Initiatieven in de zogenaamde deeleconomie gaan uit van één principe: het delen van goederen staat boven het bezitten. Zo verdient de eigenaar van het product, bijvoorbeeld een extra kamer via Airbnb, een deel van de kosten (in dit geval de huur) terug. Degene die een weekendje een bed nodig heeft bespaart daartegenover weer kosten doordat een officiële Bed & Breakfast een stuk duurder is, of heeft juist de kans om eindelijk eens het wonen in een grachtenpandje te ervaren. In plaats van een constructie van bedrijf naar consument, gaat dit principe dus uit van een netwerk tussen consumenten.

Referenties en reviews

sharing

De grote vraag bij het delen van goederen en diensten is natuurlijk: Wie is er te vertrouwen? De deeleconomie maakt hierbij gretig gebruik van de mogelijkheden van sociale media. De platformen werden minder anoniem doordat gebruikers gelinkt werden aan telefoonnummers en Facebook-accounts, en mensen die gebruikgemaakt hebben van iemands diensten kunnen (niet te verwijderen) referenties en reviews achterlaten.

De keerzijde

Maar hoewel sommigen deze trend omschrijven als ‘een revolutionaire beweging’, zit er ook een keerzijde aan het verhaal, zo werpen onder andere Tegenlicht en Arjen van Veelen (NRC) op. Er is een duidelijke tweedeling tussen (de juiste) idealen, en commercie. Uber is inmiddels een multinational op de beurs, en Airbnb krijgt steeds meer te maken met huisjesmelkers. Volgens Van Veelen zou het pas echt technologische vernieuwing te noemen zijn als the middle man overgeslagen wordt. “Bij Uber en Airbnb blijft juist veel geld aan de strijkstok hangen van de derde partij. En dat maakt ze eerder ouderwets dan vernieuwend.”